Voor teams waar het echte gesprek steeds wordt uitgesteld.
Er zijn onderwerpen waar iedereen om heen loopt: een leverancier waar niemand tevreden over is, een collega wiens beslissingen niet meer kloppen, een project dat al twee keer is uitgesteld en toch doorgaat.
Deze sessie zet dat gesprek op de agenda, met mij als buitenstaander die de vragen stelt die intern te duur zijn. Ik ben niemands collega en heb daarna geen belang bij de uitkomst.
Het doel is niet een confrontatie. Het doel is dat iedereen aan het eind weet waar de ander staat, en dat er een besluit ligt in plaats van een volgende afspraak.
MT’s, directies en projectteams waar de sfeer goed is maar de besluitvorming vastloopt.
Ik spreek de betrokkenen apart. Zo weet ik waar het schuurt voordat we in dezelfde ruimte zitten.
Zonder verwijt, zonder namen waar dat kan. Wel concreet, want vaagheid houdt het probleem in stand.
Iedereen legt zijn positie uit, ook de stille. Ik vat samen en vraag door tot het klopt.
Wie doet wat, wanneer, en wat gebeurt er als dat niet lukt?
Het onderwerp is uitgesproken. Dat alleen al verandert de verhoudingen.
Geen volgende afspraak om er nog eens naar te kijken.
De groep heeft ervaren dat het ongemakkelijke gesprek te overleven is.